افزايش جمعيت تعداد سفرهاي روزانه، تردد وسايل نقليه و تغيير ساختار زندگي شهري موجب بروز مشكل ترافيك و عوارض جانبي آن در شهر تهران شده است.
احداث تونل هاي مترو در تهران خالي از اشكال نبود چرا كه رسي بودن خاك، وجود خاك هاي دستي در تونل، احتمال ريزشي بودن خاك و بالا بودن سطح آب هاي زيرزميني از جمله مشكلات عمده احداث تونل است. حفاري تونل هاي مترو به سه روش ماشين حفار، اتريشي و ترانشه باز انجام مي شود كه كليه اين روش ها در متروي تهران مورد استفاده قرار گرفته است .

براي احداث تونل با اين روش ابتدا بررسي و آزمايش هاي ژئوتكنيكي جهت تشخيص لايه هاي زمين و مقاومت خاك در مسير حفر تونل انجام مي گيرد. پس از خاكبرداري و گود نمودن تونل اقدام به تسطيح كف گود نموده و آن را با قالب لغزنده قالب بندي آرماتوربندي و سپس بتن ريزي مي كنند. .

در روش اتريشي ، ابتدا به همان روشي که در حفر قنوات استفاده مي شود با يک شفت يا رمپ به عمق مورد نظر رسيده ، سپس اقدام به حفر تونل مي نمايند. تونل در مقطع فوقاني و تحتاني خاکبرداري شده ، ابتدا حفاظت موقت مي شود و در نهايت با قالب تلسکوپيک قالب بندي ، آرماتور بندي و بتن ريزي مي گردد.

احداث تونل با ماشين حفار (زوکور) در مناطقي که سطح سفره آبهاي زير زميني بالا بوده و نيز در خيابانهاي پر ترافيک انجام مي شود.

در اين روش ، با احداث يک ريپ، ماشين حفار در عمق زمين جاي گرفته و از زير زمين شروع به حفاري و احداث تونل مي نمايد.

ماشين حفار زوکور از يک ورقه سپري استوانه اي به قطر 9 متر و به طول 6.9 متر که به يک دستگاه خاک برداري دوار با مقاومت زياد و تعدادي چک هاي هيدروليکي که بطور افقي حرکت مي کنند مجهز مي باشد.

سرعت پيشروي ماشين 3 متر در ساعت است. به اين صورت که ماشين تونلي به قطر 9 متر و به طول 1.5 متر را حفاري نموده و خاک آن را به سمت عقب هدايت مي کند.

سپس قطعات پيش ساخته بتني توسط ماشين نصب مي گردد. خاکهاي حفاري شده توسط تسمه نقاله به قطارهاي حمل خاک که در پشت ماشين قرار دارند ، هدايت مي شود.

طول تسمه نقاله 45 متر و عرض آن 1.5 متر و داراي سرعتي معادل 91 متر در دقيقه و ظرفيت جابجايي خاک آن حدود 1600 تن در ساعت مي باشد. به اين ترتيب تونلي به قطر 9 متر توسط ماشين حفار احداث مي گردد