سابقه بحث و گفتگو درباره احداث قطار شهري در تهران 110 سال قبل باز مي گردد. تاسيس ترامواي شهري از جمله نكات پيش بيني شده در امتياز نامه اي بود كه بارون ژوليوس دو رويتر در عهد ناصرالدين شاه روي كاغذ آمد.
در همين سال ها يك خط آهن روزميني بين دروازه شهري ري (حضرت عبدالعظيم) و ميدان باغ شاه كه به واگن اسبي معروف گشت، احداث شد.

سال 1350
شروع مطالعات اجتماعي، اقتصادي و ترافيكي شهر تهران و پيش بيني تغييرات آن براي سال 1370توسط شركت هاي سوفرتو و RATP.

سال 1353
ارايه گزارش نهايي و انتخاب سيستم مختلط (سيستم مختلط شامل يك شبكه خياباني با يك كمربندي در پيرامون منطقه مركزي و دو بزرگراه براي نواحي تازه ساز شهري و يك شبكه مترو با 7 خط كه به وسيله شبكه اتوبوس راني و تاكسي راني تكميل مي شد) .

سال 1354
تصويب قانون تاسيس شركت راه آهن شهري تهران و حومه (مترو).

سال 1356
شروع عمليات اجرايي.

سال هاي 65-1359
توقف كامل طرح به دليل جنگ تحميلي.

سال 1374
عقد قرارداد براي خريد تجهيزات ثابت و متحرك خطوط 1 ، 2 و 5        

سال 1377
افتتاح و بهره برداري از قطار سريع السير تهران - كرج

سال 1378
افتتاح و بهره برداري از بخش غربي خط 2، از ايستگاه صادقيه (تهران) تا امام خميني (ره) .

سال 1380
افتتاح و بهره برداري از نيمه شمالي خط يك از ايستگاه ميرداماد تا علي آباد به طول 14.6 كيلومتر و 17 ايستگاه.

سال 1381
* افتتاح و بهره برداري از پايانه و تعميرگاه غرب خط 2 متروي تهران
* بهره برداري از خط يك از ايستگاه علي آباد تا حرم مطهر به طول
 10.8 كيلومتر و 3 ايستگاه.

سال 1382
بهره برداري از بخش شرقي خط 2، از ايستگاه امام خميني (ره) تا بهارستان به  طول  2 كيلومتر و 2 ايستگاه.